W poprzednim odcinku...
Czemu mnie potrzebujesz?
Bo ja jestem stary, a ty młody. I silny.
Oddasz miecz sprawie?
Składam swoje życie do kupy.
Dlatego przyjechałam aż tu dla ciebie.
Nie rozumiesz, jak źle było być twoim dzieckiem.
Kochanie, to moja mama, Raffaela.
Przejeżdża tędy.
Bruce. Muszę wiedzieć. Czy ona ma siostrę?
Tak. Soji.
Jest na Artefakcie.
Na sześcianie Borg?
- Jesteś z Tal Shiar? - Nie.
Gdybyś był, odpowiedziałbyś „nie”?
Tak.
Jeśli przycisnę za mocno, może się aktywować.
- I obie będą martwe. - Taki jest cel.
- Zabić je. - Tak, wszystkie.
A tego nie mogę zrobić, póki się nie dowiemy, skąd się wzięła
i gdzie jest reszta.
Tatusiu?
Soji!
Wszystko dobrze?
Tak. Przepraszam.
Dziwny sen. Wciąż się powtarza.
Brzmiało jak koszmar.
- Opowiesz mi? - Dlaczego? Bo cię to obchodzi?
Czy fascynuje cię to, jak działa mój umysł?
Muszę wybrać?
Chcę znać każdy...
najmniejszy...
szczegół...
o tobie.
Choć uważasz, że jestem oszustką?
Nigdy tego nie powiedziałem.
Uważam, że masz sporo tajemnic.
A Romulanie uwielbiają tajemnice.
Uważasz, że każdy coś ukrywa.
Bo tak jest.
Czy o tym wie, czy nie.
A ty co ukrywasz?
Poza faktyczną pracą.
Prawdziwe imię?
Co?
Romulanie mają imię dla nieznajomych i dla rodziny.
Ale prawdziwe imię zachowujecie dla osoby, której oddajecie serce.
Naprawdę wiele o nas wiesz.
Twój sen...
To losowy wytwór mózgu czy faktyczne wspomnienie?
Nie jestem pewna.
Może twoja matka będzie wiedzieć.
Nie rozmawiasz z nią co wieczór?
Skąd to wiesz?
Słyszę różne rzeczy.
Narku.
Nie tak mam na imię.
Obrażenia, które Bruce odniósł na Freecloud były... znaczne.
Rozległe rany głowy i klatki piersiowej doprowadziły do krwotoku wewnętrznego.
Leki utrzymywały go w stanie stabilnym, ale...
serce nie wytrzymało.
To dla ciebie trudne.
Trudniejsze niż sądziłam.
Mówiłeś...
Bruce powiedział, że druga jest na Artefakcie.
Tak.
Nazwał ją Soji.
Jakim artefakcie?
To nie moja sprawa. Powinienem się odczepić.
Wcale nie, Elnorze.
Artefakt to opuszczony sześcian Borg.
Borg? Jak Siedem z Dziewięciu?
Nie, zupełnie nie jak ona.
Bruce powiedział, że stworzył Dahj i Soji,
by dowiedzieć się prawdy o zakazie.
Po co ją tam wysłał?
Skąd wiecie, że żyje?
Nie wiemy, dlatego musimy się tam jak najszybciej dostać.
Ale nie cieszysz się na to.
„Cieszę się na to”?
Nie.
Ani trochę.
Moja ostatnia wizyta nie była dobrowolna.
Nazwali cię Locutusem.
Wszczepili ci nanosondy i części androidów.
Zasymilowali umysł.
Wybacz. W moim zawodzie mamy obowiązek czytać o Borgach.
Musiało być okropnie.
Ale ten sześcian jest odcięty od reszty Kolektywu.
Są wyrzutkami, porzuconymi i kontrolowanymi przez Romulan.
- Może się zmienili? - Zmienili?
Rasa Borg?
Asymilują całe cywilizacje jakby nigdy nic,
całe układy w kilka godzin.
Oni się nie zmieniają.
Oni dają przerzuty.
Przepraszam.
Nie musisz przepraszać.
Wybaczcie.
Nie widzi, że ciebie też...
dręczy coś, o czym chciałabyś zapomnieć.
Naprzykrzam się?
Tym razem tak.
Komputer.
Szukaj następujących słów:
Artefakt,
traktat.
Borg.
DOSTĘP DO KOMPUTERA BIBLIOTEKI WYSZUKIWANIE INFORMACJI
Hugh.
KWADRANT BETA, DAWNA STREFA NEUTRALNA
Przepraszam. Obudziłem cię?
Nie możesz spać?
Dlaczego ci się tu podoba?
W kosmosie?
Jest zimno i pusto...
i chce cię zabić.
Napijesz się?
Byłaś blisko z Maddoxem, co?
Jeśli chcesz pogadać, coś mi powiedzieć, to jestem.
Nigdy wcześniej nie spałam z kapitanem czegokolwiek.
Cóż...
Polecam to.
Co się stało?
Mam supermoc.
Potrafię wyczuć błędy, gdy je popełniam.
To nie jest supermoc.
Nie. Jest bezużyteczna.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Powiedz, co czujesz.
Pustkę.
Beznadzieję.
Samotność.
Strach.
Czy to pomoże?
Może na kilka godzin.
To moje.
Oddaj.
Zepsujesz.
Nigdy nie rozumiałam twojej fascynacji tą zabawką.
To nie jest zabawka.
To narzędzie.
Pomaga mi myśleć.
Ja myślę tylko o tym,
żeby to rozwalić młotkiem i zdobyć ze środka nagrodę.
Siostro.
Robię postępy.
Czyżby?
Znakomicie ukryte.
Ma sen.
Powtarzający się sen.
„Ma sen”.
To twój postęp.
Dlaczego zaprogramował ją, by śniła?
Jaką funkcję to spełnia?
I o czym śni?
O tym, jak się razem starzejecie
i robicie dziwaczne dzieci-androidy?
Też o niej śnisz?
Zakochałeś się w niej.
W tym.
Programie.
Maszynie.
Dość tego. Przejmuję kontrolę nad tą operacją.
Każdy element androida czemuś służy.
Dlaczego dał jej sny?
Dlaczego dał jej koszmary?
To usterka. Błąd.
Jest dokładnie na odwrót.
Zamieniam się w słuch.
Jej ścieżki neuronowe są auto-heurystyczne,
ciągle szukają bardziej wydajnych połączeń i je tworzą.
Każdego dnia ta zdolność zderza się z wyraźnym dowodem na to,
że nie jest, jak sądzi, człowiekiem.
Ten dysonans poznawczy musi się gdzieś podziać.
Twierdzisz, że dziewczyna-robot ma podświadomość?
Tak.
I gdy śni,
jednoczy ze sobą dwa swoje oblicza,
człowieka
i androida.
Prawda próbuje znaleźć drogę na powierzchnię.
To nie jest usterka.
To słaby punkt.
Jeśli namówię ją, by opowiedziała mi te sny,
zdobędę dostęp do engramów
bez budzenia jej podprogramów samoobrony.
Wszystkie informacje tam są.
Wie dużo więcej, niż jej się wydaje.
W tym lokalizację jej świata.
Dziel z nią łóżko...
zabawiaj się z nią, póki się nie otworzy jak ta głupia kostka.
Kluczem do otwarcia tan zhekran
jest poświęcenie czasu na zrozumienie, co go zamyka.
Posłuchaj.
Poczuj.
Przesuwaj elementy powoli i wtedy...
gdy jesteś pewna...
Mam być po wrażeniem?
Cierpliwość, siostro.
Cecha, której nigdy nie miałaś.
Za kilka godzin wylecimy z dawnej Strefy Neutralnej
i wlecimy w strefę Romulan,
czym naruszymy przepisy traktatu galaktycznego.
Nie przeszkadza mi to, bo wiem, że masz plan,
jak dostać się do zamkniętego ośrodka badawczego Romulan
w sześcianie pełnym Tal Shiar, i to bez uprawnień.
I to tak, żeby nie zginąć.
Zastanawiałem się nad tym i uważam...
Możemy udawać naukowców.
- Moje kwalifikacje... - To się nie uda.
Jeśli Romulanie nie rozpoznają mnie, gdy wyjdę ze statku,
zrobią to Borgowie.
Kolektyw nie zapomina jednego ze swoich.
Jedyny bezpieczny sposób, by się tam dostać to sposób Qowat Milat,
być całkowicie szczerym.
To jest sposób Qowat Milat.
Napięcie między wami mnie niepokoi.
Na Artefakcie działa organizacja o nazwie Projekt Przywrócenia Borgów.
Zachowuje niezależność dzięki traktatowi.
Jeśli zdobędę akredytację dyplomatyczną
jako wysłannik projektu,
to Romulanie będą zmuszeni pozwolić mi spotkać się z dyrektorem
albo zaryzykują incydent z Federacją.
A jeśli dyrektor nie chce się z tobą spotkać?
Znam go i będzie chciał.
Dlaczego Federacja miałaby to dla ciebie zrobić?
Nie dla mnie.
Okej. Cofnijcie się.
Dajcie mi trochę przestrzeni.
Jeśli mam namówić Federację...
To zły pomysł.
...cofnijcie się i bądźcie cicho.
Co za ludzie.
Dobra.
Komputer, połączenie podprzestrzenne przez Comnet 4,
wykorzystując mój kryptonim,
do następującej osoby.
Komandor Raffaela Musicker.
Emmy.
Powinnam była sprawdzić to połączenie.
Daj spokój. Nie pozbędziesz się mnie.
Wiem, gdzie trzymasz wszystkie trupy.
Stare dzieje.
Czego potrzebujesz?
To dzwonię, tylko gdy czegoś potrzebuję?
Albo gdy nachodzi cię na wspomnienia.
Potrzebuję akredytacji dyplomatycznej.
Nie dla mnie. Dla Jeana-Luca Picarda.
Picarda? Znowu z nim pracujesz?
- Dokąd leci? - Na Artefakt.
Zabawne. A tak serio?
Działa tam Projekt Przywrócenia Borgów.
JL musi się spotkać z dyrektorem.
To taka jego prywatna misja.
Chciałabym pomóc, ale w tym nie dam rady.
Dostęp jest wyłącznie dla prowadzących badania.
Z powodu Romulan to bardzo ryzykowny pomysł.
Romulanie od 250 lat są w złym humorze.
To by wiele znaczyło dla admirała.
Przykro mi, ale nie mogę pomóc.
Nie... Rozumiem.
To będzie trochę dziwne,
gdy się tam pojawimy za jakieś trzy godziny.
Co?
Przesyłam swoje położenie.
Czekaj, Raffi.
Kto dał wam pozwolenie?
Znasz Picarda.
Każda część tego gościa to albo ego, albo szalejące id.
Posłuchaj mnie uważnie.
Natychmiast zawróć. Nie leć dalej.
- Za późno. - Jeśli polecisz bez pozwolenia,
- to wypowiedzenie wojny. - Wiem.
Wiem.
I jeśli zaprzeczycie, że wiedzieliście,
Romulanie tego nie kupią.
Picard kojarzy się z Federacją.
Jego twarz pewnie wciąż jest na ulotkach,
dlatego cię uprzedzam.
Zróbmy to prawidłowo.
Misja dyplomatyczna. Oficjalny list uwierzytelniający.
Nie chcę skończyć po złej stronie dezruptora.
Wciąż planuję zapić się na śmierć.
Dwadzieścia cztery godziny.
Raffi, mówię to jako stara przyjaciółka:
nie dzwoń do mnie nigdy więcej.
Wczoraj znów miałam ten sen.
Miałam zapytać o niego mamę, ale...
Tak?
Zasnęłam, gdy z nią rozmawiałam.
Często ci się to zdarza?
Zasypiasz, gdy z nią rozmawiasz.
Nie.
Może. Nie wiem.
Co się dzieje?
Nic.
O co chodzi?
W każdej romulańskiej placówce
wszystkie transmisje są monitorowane.
Chodzi o to, by technologia Borgów była bezpieczna,
ale każda anomalia jest automatycznie oznaczana.
Anomalia? To znaczy?
Powiedziano mi, że każda rozmowa z twoją matką trwa 70 sekund.
Każda rozmowa. Codziennie.
Dokładnie 70 sekund.
To niemożliwe.
Mogę ci pokazać rejestr.
Jak długo mnie znasz, Chris?
Od dłuższego czasu.
Mam syna.
Wiedziałeś o tym?
Znać kogoś przez lata i nie poznać jego dziecka. Co to mówi?
Jest dorosły.
Po ślubie.
Zaraz będzie miał własne dziecko.
Dziewczynkę.
Nigdy jej nie poznam.
Nikt nie robi wszystkiego dobrze.
Cześć. Mamo?
Skarbie, wszystko okej?
Która godzina? Nie powinnaś być w pracy?
Nie opowiedziałam ci snu, który wczoraj miałam.
Jest tata?
Jest w laboratorium, mam mu nie przeszkadzać.
Mamo.
Myślę, że coś jest ze mną nie tak.
Bo jest. Za dużo pracujesz.
Skoro nie musisz być w pracy, to może się połóż?
Mamo...
Może się połóż?
Jest.
Mamo?
Skoro nie musisz być w pracy, to może się połóż?
„Zgodnie z pilną prośbą
admirał Jean-Luc Picard otrzymuje tymczasową akredytację
jako wysłannik Federacji do Projektu Przywrócenia Borgów.
W celu i ograniczając się do
spotkania z dyrektorem projektu.
Akredytacja jest ważna dla admirała Picarda...”
„...i nie zostanie odnowiona”.
Musimy zostać na statku.
Tak wnioskuję.
Wyglądasz na zawiedzioną.
Nie. Ulżyło mi.
Nie możemy lądować.
Romulanie określili konkretne współrzędne.
Pójdę z tobą.
Słyszałeś.
- Tylko ja. - Moja przysięga
jest silniejsza od akredytacji.
Myślisz, że chcę iść sam?
Pójdę sam albo wcale.
Nie cierpię tego miejsca.
Rios, zostawię otwartą linię komunikacji.
Pod żadnym pozorem nie opuszczajcie statku.
Jasne?
Prawdopodobny wiek: 37 miesięcy.
Co?
Nie.
Prawdopodobny wiek: 37 miesięcy.
Prawdopodobny wiek: 37...
Prawdopodobny wiek: 37 miesięcy.
37 miesięcy.
Prawdopodobny wiek: 37 miesięcy.
Halo?
Puść!
- Puść mnie! - Locutus.
- Nie! - Nie chcą, byś upadł.
Hugh?
Nie wierzyłem...
aż do teraz.
Witaj w Projekcie Przywrócenia Borgów.
Nie wiem, co tu robisz, ale pomogę ci, jak tylko będę mógł.
Przyda mi się przyjaciel.
Powrót jest trudny. Wiem.
To ostatnie miejsce, które każdy z nas chce oglądać.
Jak tu wytrzymujesz?
Dlaczego postanowiłeś tu mieszkać?
Potrzebowali dyrektora projektu.
Przynajmniej jako obywatel Federacji
mogę wyjechać, kiedy tylko chcę, w przeciwieństwie do innych xB.
xB?
Byłych Borgów. Tak siebie nazywamy.
Nowe imię to pierwszy krok do nowej tożsamości.
Nauczyłem się tego na Enterprise lata temu.
To już nie jest sześcian Borg.
To Artefakt.
A ty jesteś Jeanem-Luciem Picardem, a nie Locutusem.
To już dawno za tobą.
Dziękuję, Hugh.
Masz rację.
To było bardzo dawno temu.
Powiedz, jak mogę pomóc.
Szukam kogoś.
Wygląd, człowiek, z Ziemi.
Pewnie jest zaangażowana w jakieś badania.
Ma na imię Soji...
Doktor Soji Asha.
Tak.
Zakładam, że jest w niebezpieczeństwie.
Co...
Dlaczego o to pytasz?
Przeczucie. Coś w niej jest.
Ty przelatujesz aż tutaj.
A młody, przystojny romulański szpieg,
który zjawił się dwa tygodnie temu,
udaje, że o nią nie wypytuje.
Możesz mnie do niej zabrać?
Wszystko, co posiadam, ma maksymalnie trzy lata.
Wszystko. Zdjęcia, wpisy.
Jak to wyjaśnisz?
Nie potrafię.
Jakimś cudem wszystko w moim życiu zostało sfabrykowane.
Moje telefony do domu. Moja matka, Narku.
Jak moja matka może nie być...
Brałaś pod uwagę możliwość,
że ktoś zaszczepił ci fałszywe wspomnienia?
To nie jest niespotykane.
To brzmi jak wariactwo, ale może ktoś chciał cię wykorzystać,
byś znalazła dla niego coś na sześcianie?
Zmienił ci wspomnienia, by ukryć swój cel, nawet przed tobą.
Znaleźć coś?
Boję się, Narku.
Wiem.
Dowiemy się, o co chodzi.
Razem.
Może znam sposób, by pomóc ci zrozumieć, co się dzieje.
To tradycyjna romulańska praktyka.
Forma... medytacji.
Zhal Makh.
Czytałam o niej. To temat tabu dla nie-Romulan.
Zgadza się.
Dlatego powinniśmy spróbować.
Chodź.
Co to za miejsce?
Tutaj pacjenci dochodzą do siebie
po urazach związanych z zabiegiem przywrócenia.
Nigdy bym nie uwierzył,
że odwrócenie asymilacji można przeprowadzić na taką skalę.
I że zrobili to Romulanie.
Rezultaty są dalekie od ideału.
To, co robisz, jest dobre.
Nie musi być idealne.
Po tych wszystkich latach
pokazujesz, kim są Borgowie.
Są ofiarami...
nie potworami.
Mimo to wciąż jesteśmy najbardziej znienawidzonymi ludźmi w galaktyce.
Jesteśmy tak samo bezsilni i zniewoleni jak wcześniej.
Tylko teraz naszą królową są Romulanie.
Dziękuję, że mi to pokazałeś.
Nikt tego nie zrozumie lepiej od ciebie.
A Picard, który stanąłby w obronie wolnych Borgów...
to byłoby coś, prawda?
I przyleciałeś aż tutaj.
Soji się dziś zgłosiła.
Sprawdźmy, czy ją znajdziemy.
Raffi.
Raff, obudź się.
Przyniosłem ci kawę.
Wisisz mi dwa paski latinum.
Bliźniaczka wciąż żyje.
- Bzdura. - Fakt.
Picard się zgłosił.
Sądziłam, że to pewny zakład.
Dlaczego?
Bo jesteś wieczną pesymistką.
Nie.
Czemu utrzymują ją przy życiu?
Tal Shiar zabili Dahj.
Szukali Maddoxa na Freecloud. Wiedzą, jak wygląda.
Na pewno jej szukali. Czemu utrzymują ją przy życiu?
Pewnie do czegoś jej potrzebują.
Czego Tal Shiar może potrzebować od androida?
To pomieszczenie jest wolne?
Nie dla niej.
Jest ze mną.
Zhal Makh nie jest dla ludzi.
A paski subkomandora nie są dla idiotów. Możesz je stracić.
Przepraszam za to.
Po kolei. Zdejmij buty.
To jest piękne.
Pytałaś, czy mi na tobie zależy.
To nie tak, że nie chciałem odpowiedzieć.
Tylko tam to zbyt niebezpieczne, by ci pokazać.
Tu jestem bezpieczny.
Mogę pokazać prawdziwe oblicze.
Być...
Bezbronny?
Hrai Yan.
Co? Ja...
Moje prawdziwe imię...
to Hrai Yan.
Mam zacząć tutaj?
Tak. Yut makh.
To znaczy „zamknięcie”, nie „otwarcie”.
Bo podróż drogą Zhal Makh
jest rozumiana jako podróż, która zaczyna się od zamknięcia oczu.
To podróż do środka umysłu,
gdzie ukryte są najgłębsze prawdy.
Twoje sny.
Jestem tam, gdzie zawsze się zaczyna. Deszcz bije o szyby.
- Tatusiu? - Dlaczego wołasz ojca?
Bo się bałam.
Czego?
Grzmotu.
Jako dziecko bałaś się grzmotów?
Nie wiem.
Patrz na ścieżkę.
Jak się czujesz, gdy ojciec nie odpowiada?
Samotna.
Porzucona.
Dobrze.
Przechodzisz do Lu Shiar. Podniesienie wzroku.
Jest tam okno, prawda?
Co jest na zewnątrz?
Nie wiem. Nigdy tam nie patrzyłam.
Spróbuj.
Nie mogę.
Już dobrze.
Spróbuj skupić się na szczegółach.
Powiedz, co czujesz.
Futro Squoodgy’ego między palcami.
Moje włosy są zimne.
Pocę się.
Dobrze.
Kluczem do Zhal Makh jest zrozumienie, że to ty masz kontrolę.
To twój umysł.
Twoje sny.
Możesz je badać w jakikolwiek sposób zechcesz.
Czujesz, że masz kontrolę?
Nie widzę wiele.
Ciemność.
Może drzewa.
- Drzewa? - Ale...
Ale nie jestem pewna.
Świetnie ci idzie.
Mijasz kolejny zakręt.
Glam Wath.
Rozwinięcie.
Jestem przy drzwiach do warsztatu ojca.
Widzę go w środku, ale nie widzę, nad czym pracuje.
- Dlaczego? - Przez orchidee.
Nic nie widzę przez orchidee.
Odsuwa się.
Chcę wejść, ale gdy próbuję...
Soji!
- Przepraszam. - W porządku. Dlaczego się budzisz?
- Bo się boję. - Czego?
Że będę miała kłopoty.
Nie powinnam tam być.
Soji, jesteś tak blisko.
Za tymi drzwiami jest wszystko, czego szukasz.
Vri Glam. Środek.
Twoja podświadomość chce powiedzieć ci prawdę, ale musisz przez to przejść.
Musisz uwierzyć, że potrafisz.
Zrobisz to... dla mnie?
Mogę spróbować.
Wchodzisz do Rok Han.
Doktor Asha?
Sektory od 5-8 do 5-21 i wszystkie otwarte sektory
zostają tymczasowo zamknięte z powodu aktywności protometrycznej.
Jeśli wszedłeś do...
Co to ma być?
Sądzę, że odkrywa, kim naprawdę jest.
To znaczy? Kim ona jest?
Nie ma czasu. Musimy ją znaleźć. Proszę, Hugh.
Ponoć nie ma jej na sześcianie. To niemożliwe.
Chyba że ktoś ją ukrył.
Popycham drzwi
i wchodzę do środka.
Widzę orchidee.
Są piękne. Oświetlone.
Mój ojciec je kocha, jakby były jego dziećmi.
Będzie na ciebie krzyczał, ale nie pozwól, by cię powstrzymał.
Cokolwiek się stanie, idź.
Soji!
- Widzę ojca. - Jak wygląda?
Boże, jego twarz. Nie widzę jej.
Nigdy jej nie widzę. Idzie w moją stronę.
Spójrz za orchidee. Teraz.
Okej. Patrzę za orchidee.
Co widzisz?
To ja.
To ja, ale w kawałkach.
Jestem lalką.
Spójrz przez świetlik. Co widzisz?
Widzę dwa czerwone księżyce, ciemne jak krew, i błyskawicę.
Dobra robota, braciszku.
Co to oznacza, Narku?
Muszę zidentyfikować planetę z dwoma czerwonymi księżycami i burzami.
Co to oznacza?
To oznacza...
że znalazłaś dom.
Spójrz.
Nie rozumiem. Dlaczego byłam na stole?
Nie martw się.
- Nie musisz się już martwić. - Nie.
Dlaczego nade mną pracował?
Bo nie jesteś prawdziwa.
Nigdy nie byłaś.
Narku?
Żegnaj, Soji.
Narku.
Narku?
Narku!
Narku.
Nie. Promieniowanie.
- Wróciła. - Gdzie jest?
Wygląda, że jest pomiędzy dwoma poziomami.
To jakiś błąd. Porusza się za szybko.
Aktywowała się.
Musisz mnie do niej zabrać. Już!
Odznaka numer 74983-2.
- Wróg? - Tak, bardzo niebezpieczny.
Prosto.
Locutus?
Proszę zejść z drogi.
Soji?
Znasz mnie?
Jestem Jean-Luc Picard.
Jestem przyjacielem twojego ojca,
a twoja siostra przyszła do mnie po pomoc,
ale nie potrafiłem jej udzielić.
Pozwól mi pomóc tobie.
- Wiesz, co się ze mną dzieje? - Wiem. Wyjaśnię ci to.
Romulanie. I to wielu.
- Możesz nas stąd zabrać? - Tędy.
Chodź.
Proszę, zaufaj mi.
Proszę.
Mają poważne kłopoty. Nie odpowiada.
Którędy?
Chodźcie.
To cela królowej.
- Czy ja... - Pamiętasz,
choć tu wcześniej nie byłeś.
Tak.
Mam tak samo. Po prostu to wiem.
To pojawiło się po twoich czasach. Trajektor przestrzenny.
Borgowie przejęli tę technologię, gdy zasymilowali Sikarian.
Była zarezerwowana dla królowej w sytuacji awaryjnej.
Ma teoretyczny zasięg...
Czterdziestu tysięcy lat świetlnych.
Raffi, możemy wydostać się z sześcianu, ale musimy ruszać.
Ustalmy punkt spotkania.
Punkt spotkania? Dokąd lecicie?
Nepenthe.
Rios, znasz ją?
- Tak, ale... - Nie.
Spotkajmy się tam.
Gdzie jest dzieciak?
Ręce do góry?
Elnorze, kazałem ci zostać na statku.
Tak. Nie posłuchałem.
Dziękuję.
Idą kolejni strażnicy. Słyszę ich.
Ma rację. Mamy prawie pełną moc.
Lećcie. Zamarzę wasz ślad.
Chodź, Elnorze. To coś zabierze nas w bezpieczne miejsce.
Zostanę, by umożliwić wam ucieczkę. Przysięgałem cię chronić.
Zwalniam cię z przysięgi.
Odmawiam.
- Co robisz? - Szykuję się do walki.
- Zbliżają się. - Hugh.
Gotowe. Przechodźcie.
Elnorze, nie zostawię cię.
Cieszę się, że to mówisz.
Idź. Doszedłeś tak daleko. Zniszczą ją, Picard. Idź.
Chodź.
Wyłączenie wszystkiego i ukrycie pokoju zajmie mi kilka minut.
Odeprzesz ich na tak długo?
Nie będę potrzebował kilku minut. Stań za mną.
- Rzućcie broń! - Rzuć miecz!
Proszę, przyjaciele. Wybierzcie życie.
Napisy: Agnieszka Otawska